17.09.2011 VDP – Miniemen B: 2-3

Bloed, zweet en tranen in Kontich

Ploeg: Yannis Van Son, Dominic Van Beek, Robin Peeters, Olivier Hosteaux, Milan Snoeys, Kasper Thiers, Tobias Lenders, Joran Moons, Lex Van Son, Tibaud Heydt, Robbe Ogiers, Glenn Daems, Yoran Snoeys

Onze klasbakken reisden zaterdag af naar VDP, zeg maar het Real Madrid van ons verbond. Onze stoere Noren waren echter klaar om hun huid zeer duur te verkopen.

 VDP begon sterk aan de wedstrijd. Onze verdediging had de handen vol en ook ons middenveld wist niet goed waar lopen. Na 5 minuten maakte een Kontichnaar veel te gemakkelijk de 1-0 op hoekschop. Milan speelde echter meteen hierna Tibaud knap vrij en onze spits kende geen genade: 1-1. Dit gaf Noorse moed en we herstelden het evenwicht. De thuisploeg geraakte nu nog moeilijk voorbij onze verdediging. Uitblinker Olivier hield de beste VDPer uit de wedstrijd. Robin, Lex en Joran knokten ook alsof hun leven in gevaar was. Viel er al eens een steekje, dan was een sterke Dominic daar op deze terug op te rapen. Opeens verscheen er toch een witgroene speler in onze backlijn en de 2-1 was een feit. Onze centrale driehoek, met dit keer Milan, Tobias en Kasper, begon nu heel mooi samen te spelen met enkele dubbele en driedubbele een-tweetjes. Doelman Yannis kwam enkele keren gepast tussen. Toen zijn collega aan de overkant niet goed uittrapte, maakte wederom Tibaud heel knap de 2-2. Gelukkig was het daarna rust want onze bougiekes waren leeg. Dit kan gebeuren in een razendsnelle wedstrijd tussen twee evenwaardige en goede ploegen.

Tijdens het eerste kwartier van de 2^de helft moesten we het spel ondergaan. VDP zette ons vast zonder echt gevaarlijk te zijn. Doelman Glenn greep wel gepast in op 2 keiharde schoten. We brulden onze ploeg vooruit en dit lukte uiteindelijk. Lex, Yoran en Joran leverden hevig strijd op hun flank. Meestal wonnen ze hun duel en gaven ze daarna nog een prima pas. Robbe knokte zich vooraan te pletter tegen een meerderheid aan Kontichse verdedigers. Toen man in vorm Tibaud werd diep gestuurd, liep hij de VDP-afweer op een hoopje en knalde hij de bal enig mooi in de rechterwinkelhaak: 2-3. Kasper, Milan, Tobias en maats zetten nu alle hens aan dek om deze voorsprong te behouden. De zenuwen gierden over het veld. Menig supporter keek regelmatig op zijn klok en vroeg zich af om hoe laat de tweede helft eigenlijk begonnen was. VDP slaagde er echter niet meer in om Glenn te bedreigen. Toen de scheidsrechter zijn laatste fluitsignaal deed weerklinken, waren onze uitgeputte Noren door het dolle heen. Zo’n zware wedstrijd al winnend kunnen afsluiten op VDP, is niet elke ploeg gegeven. Zo zie je maar dat je met een ploeg van vrienden, die voor elkaar door het vuur gaan, mooie resultaten kan neerzetten. Een dikke proficiat!

Werner, Frank en Maarten