03.12.2011 MINIEMEN B

OSTAN – NOORSE: 0-3

Wat kan “voetbal” toch mooi zijn!

 

Ploeg: Glenn Daems, Olivier Hosteaux, Dominic Van Beek, Robin Peeters, Milan Snoeys, Kasper Thiers, Maxim Huybrechts, Lex Van Son, Joran Moons, Tibaud Heydt, Tibo Van Goethem, Emir Rafkic, Yannis Van Son

 

Wat was me dat zaterdag. We kwamen aan in Mortsel en het enige wat we zagen was modder. Tijdens de opwarming zagen de opwarmballen en onze Noren eruit alsof ze net een herfst aan het Ijzerfront hadden gestreden. Slijk, slijk en nog eens slijk. Glenn zijn broek woog 3 kilo zwaarder waardoor een lengte lopen wel een powertraining voor hem leek. Dit zijn zo van die wedstrijden waar er van voetbal niet veel sprake kan zijn en waardoor je mogelijk op een heel ongelukkige wijze punten verliest.

 

Toch hadden onze Noren er zin in en vlogen zij er met man en macht tegen aan. Dominic voelde zich geweldig in zijn sas en slalomde door de plassen als wat het een raceparcours. Ook Lex vocht meerdere gevechten uit in één van de vele blubberplekken. Het was zwoegen en zwoegen. We geraakten maar niet voorbij de Ostan-verdediging en als we er eens door geraakten, kenden we pech bij de afwerking. Dit keer was de opdracht: speel de bal hoog, want laag was vrijwel onmogelijk. Bij de rust was het nog 0-0. Een zeer gevaarlijke tussenstand voor een ploeg die zo lang mogelijk bovenaan de rangschikking wil meedraaien. Dus gingen we maar met 3 spitsen spelen om de druk nog te verhogen. Uitblinker Kasper kon hier bijna meteen van gebruik maken om de verdiende 0-1 binnen te buffelen. En blij dat onze Noren waren. We moeten onze Noren wel bewonderen, want ondanks dit dramatisch veld probeerden ze wel te voetballen. De Ostanaanval stelde opnieuw niet veel voor waardoor Glenn, Yannis en Olivier niet veel om handen of voeten hadden. Toch bleef het gevaarlijk bij 0-1 en moesten Emir en Dominic een paar keer serieus uit hun pijp komen. Maxim en Milan vochten heroïsche duels uit in het water en ook Joran en Tibo deden op links wat ze konden om de veilige 0-2 te maken. Even later viel die toch toen Tibaud binnen prikte na een prachtige (ja toch mogelijk soms) aanval. Net voor tijd liep Robin mooi in en knalde hij een voorzet van de sterk ingevallen Glenn boven de doelman binnen: 0-3. Nu was de buit binnen! Oef! Klonk het na de wedstrijd.

 

Onze ploeg toont zich dit seizoen heel veelzijdig: mooi voetbal als het kan, krachtig verdedigen als het moet, maar ook spelen met een geweldig strijdershart in hondenweer op een veld het woord voetbalterrein niet waardig, zoals afgelopen zaterdag. We konden weeral fier zijn!

 

En zo hijsen we ons voorlopig alleen aan de leiding….(het slijk op Valaarhof was blijkbaar nog dieper). Blijf dus elke wedstrijd zeer geconcentreerd want dit kan snel veranderen!

 

Werner, Frank en Maarten

 

PS: Op 21 januari 2011 mogen we dit kunstje nog eens overdoen op hetzelfde veld tegen Belgica. Dan in de sneeuw misschien……………?