Twitter Facebook

Oprichting FC Noordsche

Vroeger werd er op de Verbrande Stee regelmatig een straatwedstrijd gespeeld door de jeugd uit de Kapelsestraat. Daarom werd in samenwerking met enkele ouderen besloten om een voetbalploeg, genaamd Noordsche F.C., op te richten.

Legerdienst

De Duitse bezetter ging over tot strenge controlemaatregelen en wegvoering van de mannelijke jeugd naar Duitsland. Hierdoor kropen velen door "den draad" om zo via Nederland het Belgisch leger te gaan vervoegen. Hierdoor was er een gebrek aan spelers en viel alle bedrijvigheid bij Noordsche F.C. stil. De club geraakte niet meer van de grond, aangezien de meeste spelers hun militaire dienstplicht moesten gaan vervullen. Daarom ging de jeugd uit "de straat" zijn voetbaltalent elders beproeven (o.a. bij Capellen F.C. en Heuvels Sport).

Oefenwedstrijd op kermis

Er werd een oefenwedstrijd vastgelegd die zou plaatsvinden op de laatste zondag van de maand mei, ter gelegenheid van de kermis in "de straat". Er was één groot probleem. Ze hadden geen terrein! Toch vond men zes dagen voor de wedstrijd zou plaatsvinden een oplossing. De dag voor de kermis hadden de leden van de club met man en macht de hinderlijke plantengroei verwijderd. Op de dag van de match was alles speelklaar. Er was een massale opkomst. Na een uur spelen stond Noordsche met 0-3 achter. Maar luid aangemoedigd bleven de spelers met volle overgave spelen, om onder onbeschrijfelijke geestdrift enkele minuten voor tijd het winnende doelpunt te scoren: 4-3.

Inschrijving in het K.V.V.

Na een algemene vergadering van bestuur en spelers werd beslist om de club in te schrijven voor de competitie 1947-1948 in het K.V.V. Het verzoek om samen met de ploegen uit de Noorderkempen in eerste afdeling te mogen spelen, werd goedgekeurd. Oorspronkelijk zou de club ingeschreven worden als "NOORDSE V.V.". Waar en door wie de vergissing begaan werd, is tot op heden nog steeds een raadsel. Toch blijft het een feit dat onze vereniging ingeschreven werd onder de naam "Noorse V.V." De vereniging bleef deze naam behouden, aangezien het verbondsbestuur nooit opmerkzaam werd gemaakt op die fout. In de eindrangschikking strandde Noorse op de 7de plaats (van de 14 ploegen) met 23 punten uit 26 gespeelde wedstrijden.

Oprichting tweede elftal

Met het oog op zoveel mogelijk aangesloten leden speelgelegenheid te verschaffen, besloot het bestuur voor de competitie 1949-1950 twee ploegen in te schrijven: het Fanion-elftal in de eerste afdeling en het tweede elftal in de derde afdeling (reserve-reeksen zoals we die vandaag kennen, bestonden destijds nog niet).

Promotie naar ere-afdeling

Dankzij een tweede plaats promoveerde Noorse naar de ere-afdeling. Het debuut van het Fanion-elftal in de ere-afdeling overtrof alle verwachtingen. Na driekwart van de competitie zat er zelfs nog een titelkans in. Een ernstige blessure van midvoor De Wilder deed deze kans echter in rook opgaan. Toch werd er nog op een verdienstelijke derde plaats geëindigd. Nog vier seizoenen zou Noorse zich tussen de beste ploegen van de hoogste afdeling kunnen handhaven en vooral op eigen veld een zeer geduchte tegenstander zijn.

Degradatie naar eerste afdeling

Op de eerste competitiedag werd er zwaar verloren op het veld van Olympic Hoek Essen. Zonder nochtans in de degradatiestrijd te worden betrokken, werd het een eerder zwak seizoen, met een 8ste plaats in de eindstand met 17 punten uit 22 wedstrijden. Ook tijdens het seizoen 1957-1958 werden er geen hoge toppen geschoren, maar de prestaties op eigen veld zorgden voor de punten die nodig waren om het behoud te verzekeren. De morele crisis zorgde ervoor dat men niet meer over de nodige manschappen kon beschikken om een elftal tussen de krijtlijnen te brengen en men voorlopig forfait moest geven. Na enkele weken kreeg het minibestuur toen onverwacht de hulp van enkele trouw gebleven spelers en degradeerde men toch niet uit eerste afdeling.

Opnieuw promotie naar ere-afdeling

Na vier jaar in eerste afdeling te hebben gespeeld, heroverde Noorse tijdens het seizoen 1960-1961 zijn plaats in ere-afdeling. De successen van vorig seizoen hadden tot gevolg dat heel wat nieuwe spelers hun diensten bij Noorse kwamen aanbieden. Vijf weken voor het einde stond Noorse met één punt voor op Racing Kiel, waar het toen op bezoek moest. Het werd een heroïsche wedstrijd, vol zenuwachtige spanning waarin de thuisploeg slechts vijf minuten voor tijd op strafschop kon gelijkmaken na een ongelukkig handsspel van M. Loopmans. Deze uitslag 2-2, versterkte het moreel zo hard, dat de laatste wedstrijden vol zelfvertrouwen en overgave werden afgewerkt en Noorse met 4 punten voorsprong provinciaal kampioen werd.

De lange winter

Na het einde van de heenronde stond Noorse op de 4de plaats met slechts twee punten achterstand op de leiders. Een eindeloos lange winter legde toen van 23 december tot 17 januari alle voetbalwedstrijden stil. Het was tijdens deze voetballoze periode dat Noorse de basis legde voor het verwerven van een nieuwe kampioenstitel. Ondanks strenge vorst en zware sneeuwval werd er iedere donderdag ernstig getraind.

Verlichting en nieuwe clubkleuren

Het feit dat de wintertrainingen tijdens het vorige seizoen enorm hadden bijgedragen tot het behalen van de kampioenstitel, besloot het bestuur om verlichting op het terrein aan te brengen. De helft van het terrein kon redelijk verlicht worden, alleszins voldoende om te trainen. Het seizoen 1964-1965 werd voor Noorse een goed jaar, zowel op financieel als sportief gebied. Voor het eerst in zijn geschiedenis kreeg men een financiële toelage van het Gemeentebestuur van Kapellen. Onder invloed van enkele traditietrouw ingestelde bestuursleden werden vanaf 1965 de clubkleuren gewijzigd.

Verhuizing naar nieuw terrein en omschakeling naar vzw

Het speelveld van Noorse, destijds eigendom van de Heer Geelhand, werd verkocht in twee verkavelingen. Ieder jaar, bij het afsluiten van het huurcontract, lieten die nieuwe eigenaars weten dat Noorse naar een ander terrein zou moeten uitzien omdat zij hun eigendommen als bouwgrond wilden gebruiken. Ondertussen had het Gemeentebestuur van Kapellen in het Gemeentepark een prachtig voetbalterrein laten aanleggen voor de Kapelse liefhebbersploegen. Maar hierdoor waren alle moeilijkheden nog niet van de baan. De ruwbouw van de kleedkamers was wel reeds voltooid, maar de afwerking zou nog jaren op zich laten wachten. Gelukkig vond men een onderkomen in de onmiddellijke omgeving. Achteraan in de Bergstraat stelde Jef Greets bereidwillig zijn achterkeuken en garage ter beschikking voor het omkleden van de spelers. Tijdens dit seizoen werd er op het bestuurlijk vlak een grondige wijziging doorgevoerd. Noorse werd een vereniging zonder winstgevend doel met rechtspersoonlijkheid.

Nieuw clublokaal en degradatie naar eerste afdeling

Door de groei van het aantal leden en de uitbreiding van de activiteiten verlangde men naar een ruimer lokaal. Omdat R. Bastiaensen zich terugtrok als uitbater, werd vanaf september 1967 het lokaal overgebracht naar de zaal "Starrenhof". Al deze veranderingen aan het oud vertrouwde beeld van Noorse V.V. konden niet verhinderen dat tijdens het seizoen 1967-1968 op de laatste plaats werd geëindigd met slechts 10 punten uit 20 wedstrijden. Na een verblijf van acht jaar in ere-afdeling werd Noorse opnieuw naar eerste afdeling verwezen.

Clubblad en omschakeling naar sportvereniging

De degradatie had echter het enthousiasme van bestuur en spelers niet bekoeld. Met volle overtuiging en inzet werd er verder gewerkt. Een eerste initiatief was de uitgave van een clubblad. Zo verscheen op 6 december 1969 het eerste exemplaar van "Noorse Treffer". Het streefdoel was een viertal "Treffers" per seizoen uit te geven. Men heeft dit gedurende een zestal jaren volgehouden. De voornaamste verandering was wel de naam "Noorse Voetbalvereniging" die gewijzigd werd in "Noorse Sportvereniging" met het oog op de uitbreiding van de activiteiten tot ander sporttakken (volleybal en wandelen) dan alleen maar voetbal.

Oprichting derde elftal

Er werd een derde ploeg ingeschreven voor de competitie. Dit was een veteranenploeg samengesteld uit oud-spelers. Het initiatief om de sportactiviteiten uit te breiden, was echter geen succes geworden. Tijdens het seizoen 1971-1972 had men met een dames -en herenploeg deelgenomen aan de volleybalcompetitie van de Belgische Volleybalbond in de laatste provinciale reeks. Het volgende seizoen moesten deze activiteiten al stopgezet worden omdat er te weinig belangstelling voor was.

Verhuizing naar Frans De Peuterstraat en degradatie naar tweede afdeling

Noorse kreeg toestemming van de gemeente Kapellen om te mogen spelen op de gemeentelijke voetbalterreinen aan de Frans De Peuterstraat. Bovendien mochten ze er ook een chalet bij bouwen. Het bouwen van het clubhuis zou met eigen volk gebeuren, maar de materialen moesten aangekocht worden en men moest de nodige sponsors vinden omdat de clubkas die kosten niet kon dragen. De oplossing werd gevonden bij de brouwerij "Campina", die een renteloze lening toestond. Er werd dat seizoen door de clubleden zo hard gewerkt en zoveel energie gestoken in de opbouw van het clubhuis dat de voetbalresultaten enorm tegenvielen. Noorse eindigde allerlaatste met slechts 5 povere punten uit 22 wedstrijden. Een fantastisch jaar op bestuurlijk vlak werd een rampjaar op sportief vlak.

Oprichting twee jeugdploegen

Omdat Noorse nu over twee voetbalvelden beschikte, bood de mogelijkheid zich aan om aan jeugdwerking te doen. Voor het seizoen 1976-1977 werden dan ook voor het eerst in de geschiedenis van Noorse twee jeugdploegen (miniemen en jeugdige senioren) ingeschreven. Om ook tijdens de wintermaanden voldoende te kunnen trainen, werd er verlichting aangebracht op één voetbalveld.

Derde voetbalterrein en extra kleedkamer

In september 1979 werd een derde voetbalterrein aangelegd en was ook de bouw van een bijkomende kleedkamer afgerond.

Degradatie naar tweede afdeling

Vanaf september 1983 zouden de bestuursvergaderingen niet langer plaatsvinden in het "Starrenhof", maar in het chalet in de Frans De Peuterstraat. Sportief gezien was dit een minder vruchtbaar jaar want met een elfde plaats kon de degradatie naar tweede afdeling niet vermeden worden.

Oprichting pupillenploeg

Begin de jaren '90 kreeg men problemen om voldoende jongeren aan te trekken door o.a. toenemende concurrentie van Germinal Ekeren en FC Cappellen. In deze clubs kon men reeds voetballen vanaf 6 jaar. Bij noorse konden de jongeren ten vroegste op 8-jarige leeftijd hun talent ontdekken. Daarom werd het hoog tijd dat ook Noorse S.V. zijn eigen pupillenploeg opstartte. Op de familiedag in augustus 1993 stond dan ook een wedstrijd voor pupillen op het programma. Scholen werden aangeschreven, ouders werden opgebeld. Iedereen mocht het weten. Vanaf dan kon je ook bij Noorse S.V. vanaf 6 jaar terecht. Al die inspanningen werden beloond, want met de eerste wedstrijd daagden reeds een 10-tal voetballertjes op.

Uitbreiding jeugdploegen en de titel van Koninklijk

De Baby-Boom kende zo'n groot succes dat er in het begin van het seizoen 1994-1995 genoeg jongeren aangesloten waren, zodat men van start kon gaan met een pupillenploeg en een ploeg bestaande uit mini-miniemen. Bovendien was er een tweede pupillenploeg die regelmatig oefenwedstrijden speelde. Noorse S.V. had nu zijn volledig cyclus jeugdploegen. In 1995 had de club 8 jeugdelftallen en 3 seniorenploegen. Zo begon Noorse in het sportwereldje van Kapellen al duchtig mee te tellen. Gedurende dat seizoen vierde Noorse ook zijn 50-jarige jubileum. Het hoogtepunt van het 50-jarig bestaan was dat Noorse van Koning Albert II de toestemming kreeg om de titel "Koninklijke" te dragen. Vanaf dat ogenblik werd de vereniging "Koninklijke Noorse Sportvereniging" genoemd.

Klik om de geschiedenis van Noorse uitgebreid te lezen